Η ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: «ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»

Με το μάτι να εξέχει πεινασμένο από την κόγχη του το συστημικό λαγωνικό των διαταραχών βρήκε νέο στόχο. Ακόμα και ο Freud που μιλούσε για το Εγώ σαν αμοιβάδα με ψευδόποδες που ξεκινούν από μια κεντρική μάζα και παραμένουν σταθερά ακόμα και όταν διαστέλλονται στο έπακρο (1923, Libido Theorie) δεν θα πίστευε ότι οι ψευδόποδες έβγαλαν πρόσθετα μέλη σαν μεταλλαγμένα πλοκάμια και στραγγαλίζουν ανθρώπους αφού πρώτα τους καρφιτσώσουν μια ετικέτα στο πέτο όπως «διαχειριστικός άνθρωπος» και μια οδηγία χρήσεως «πως θα τους αποφεύγετε».

Περπατάτε στον δρόμο σαν καχύποπτοι φοβικοί και βλέπετε τέρατα με σφιγμένα σαγόνια, άκαμπτες αρθρώσεις, βδέλλες που κολλούν στα αυτιά σας και ψύλλους που τσιμπούν το δέρμα σας. Αν αναρωτιέστε πως το πάθατε αυτό στα καλά καθούμενα ακολουθήστε την κατοπτρική σας εικόνα όπως σας την προβάλλουν οι πωλητές των νέων διαταραχών. Ταυτίζεστε με αυτό το Τέρας που σας λένε να αποφύγετε και την μορφή του την αντιλαμβάνεστε σαν όριο και περίγραμμα λεκτικό ή δερματικό του δικού σας δέρματος. Με ένα ταχυδακτυλουργικό κόλπο είσαστε αιχμάλωτοι της εικόνας σας. Μπορεί να’ναι ο διπλανός σας ο ύποπτος διαχειριστικός τύπος ή εσείς οι ίδιοι. Θα σας έλεγε και ο Freud αν ήταν παρών στις μέρες μας μέσα από την φράση του: «Το Εγώ είναι πρώτα απ’όλα ένα σωματικό Εγώ, δεν είναι απλώς μια επιφάνεια αλλά μπορεί να είναι και η προβολή μιας επιφάνειας» (S.E.,p.26) να προσέχετε όχι τον «διαχειριστικό άνθρωπο» αλλά αυτές τις διαστροφικές επιφάνειες ενός Υπερτροφικού- Ναρκισσιστικού-Παρανοϊκού αμαλγάματος παιδαγωγικής και εφαρμοσμένης ψυχοπαθολογίας συμπεριφοριστικού τύπου που δεν σας θεωρεί καν ανθρώπους αλλά διαχειρίσιμα υλικά για κερδοφόρα πρότζεκτ.

Οι παραμορφωτικοί καθρέφτες αναδιπλασιάζουν τους «καλούς» και τους «κακούς», τους «ασθενείς» και τους «υγιείς» σε ένα σοδομημένο σύστημα που απαιτεί δεσμοφύλακες και πανοπτικά μοντέλα παρακολούθησης της ψυχικής υγείας.

photo gianpal333

Ακόμη και τα παιδάκια σε Γυμνάσια και Λύκεια αν γράψουν καμιά φράση πάνω στα θρανία τους είναι ύποπτα για αμαύρωση του θρανίου τους που είναι δημόσιο υλικό και πρέπει να το σβήσουν σε ένα πεντάλεπτο με οινόπνευμα. Τα θρανία γίνονται και αυτά γυάλινες επιφάνειες, καθρέφτες που πάνω τους δεν κολλούν ίχνη. Οι μαθητές χωρίς ίχνη και εγγραφές περιφέρονται στα προαύλια σαν τρόφιμοι σε φυλακές. Με ποινολόγια και απουσιολόγια τους διαχειρίζονται καταλλήλως ώστε να μην αφήνουν τα ίχνη τους πουθενά. Απλά να ξέρουν να διαχειρίζονται την ύλη των μαθημάτων τους και να απωθούν ακόμη και ότι υπάρχουν.

«Καθαριότητα-Ησυχία-Τάξη-Ασφάλεια» λέει ο «διαχειριστικός άνθρωπος» και σας κλείνει το μάτι… Όλα είναι δυνατά!...

-Πότε θα γίνεις γλειφιτζούρι;

-Όταν θα γίνω κότα.

-Πότε θα γίνεις κότα;

-Όταν θα γίνω κατσίκα.

-Πότε θα γίνεις κατσίκα;

-Όταν θα γίνω αγελάδα.

Και πάει λέγοντας…!

«ΝΕΕ ΧΡΟΝΕ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;»

photo gianpal333

Ο κουβάς αχνίζει. Η καλή νοικοκυρά τρίβει γονατιστή με σκληρή βούρτσα τα υπολείμματα του παλιού χρόνου για να’ρθει ο νέος χρόνος και να τα βρει όλα καθαρά κι αμόλυντα. Χωρίς μικρόβια και ιούς που σουλατσάρουν ήδη ανενόχλητα στην εικόνα του σώματός της στον καθρέφτη και της χαλάνε την μόστρα. Έχει κλείσει και ραντεβού στα ιατρεία των δια-χειριστών του σεξ για να της μπει καλύτερα το νέο έτος…

-Γιατρέ μου, η γυναίκα μου προφασίζεται πονοκεφάλους και δεν το κάνει μαζί μου.

-Εγώ; Εγώ σου λέω να το κάνουμε στις γόνιμες μέρες μου κι εσύ προφασίζεσαι πονοκεφάλους.

-Εγώ; Εγώ σου λέω να μου τον παίρνεις και λίγο για να… αλλά εσύ…

-Εγώ;

-Εσύ!

-Ηρεμήστε παρακαλώ. Μην εξάπτεστε. Θα διαχειριστούμε το θέμα σας. Λοιπόν κυρία μου, γιατί αποφεύγετε το πέος του ανδρός σας;

-Αφού είναι βρώμικο!

-Θα σας γράψω μια συνταγή και θα λυθεί το θέμα σας αμέσως. Πριν την συνουσία θα του τον τρίβετε προσεκτικά με σαπούνι, θα τον ξεβγάζετε με νερό και θα του βάζετε και απολυμαντικό. Μετά δεν θα έχετε άλλες δικαιολογίες. Θα του τον παίρνετε!

Ο σύζυγος κοιτάει τον ψυχίατρο με γουρλωμένα μάτια και βλέπει να έρχεται καταπάνω του η απειλή ευνουχισμού που φοβόταν και ο ίδιος ο Freud. Ο γιατρός αναδιπλώνεται στον παρανοϊκό μανδύα της επιστήμης και η σύζυγος αστράφτει από πάστρα και χαρά.

Τώρα πια το όργανο θα είναι του χεριού της και με ιατρική βούλα!

«Καλή χρονιά!» γιατρέ, του λέει η κυρία με ένα χαμόγελο μέχρι τ΄αυτιά.

-Έρχεσαι κυρά; Ξεφωνίζει ο σύζυγος

-Έρχομαι αφέντη μου…

«ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ»

φωτο gianpal333

Η διαφήμιση της σαγήνης του Κυρίου (maître) στις σχολικές τάξεις κόβει την γνώση σε μεριδούλες μάθησης και την χώνει με το ζόρι στα μαθητικά θρανία. Επάνω τους αργοπεθαίνουν από βαρεμάρα γενιές και γενιές μαθητών που μηρυκάζουν την ύλη των μαθημάτων όπως θα μασουλούσαν ένα αηδιαστικό φαγητό πριν το φτύσουν κάτω από το θρανίο τους. Τριγύρω ο χώρος έχει κάγκελα και δεσμοφύλακες. Ο βαθμός, η θεατρική παράσταση με καθηγητές που παλινδρομούν σε μαθητές, η εξουσία του να προκαλείς με το βλέμμα σου την παθητική στάση των παιδιών και να επιβραβεύεις την ακινησία τους, είναι μερικά από τα τεχνάσματα για «να αρέσεις» και «να αγαπιέσαι» ως maître. Τα παιδιά έχουν γεμίσει διαταραχές από μια διαταραγμένη διδασκαλική έδρα και πρέπει να πιάσουν δουλειά οι ειδικοί για να τα επαναφέρουν στην λειτουργικότητα της τάξης.

«Χαζεύει!»

«Βάζει ακουστικά και κοιτάει το κινητό του!»

«Να πάρει μια αποβολή για να μάθει!»

«Να γραφτεί και στο ποινολόγιο!»

Το σφάλμα της μιας γενιάς γίνεται σύμπτωμα στην άλλη. Δεν μιλάνε για αυτό και έτσι πολλαπλασιάζεται ανενόχλητο και κάνει μεταστάσεις διαταραχών. Το σφάλμα δεν λέγεται «μαθησιακή διαταραχή». Οι «μαθησιακές διαταραχές» είναι τα ταχυδακτυλουργικά κόλπα των φακίρηδων που συγκαλύπτουν με αυτό το τέχνασμα, το τραύμα της γνώσης. Μια διαστροφική-διεισδυτική εκμάθηση μιας νεκρής ύλης μαθημάτων έχει την ίδια επίπτωση με την στέρηση της επιθυμίας για γνώση! Έτσι γεννιέται το μόρφωμα της «δια βίου μάθησης» ενός κακοποιημένου παιδιού σε ενήλικη εκδοχή που υπακούει μηχανικά ή πεισμώνει χωρίς να ξέρει γιατί. Τα βιβλία του προκαλούν πονοκέφαλο και αρνείται πια να διαβάζει το οτιδήποτε… Βέβαια ενσαρκώνει την ενοχή του δασκάλου του σε ένα διαμελισμένο μαθητικό σώμα και φταίει μόνο αυτό!

«Έχει μαθησιακές διαταραχές!»

Η Αλίκη τα ακούει όλα αυτά σαν ένα δυνατό τριπλό χτύπημα στους κροτάφους της.

«Τοκ, τοκ, τοκ!»

Της τριβελίζουν το μυαλό.

«Μαμάκα μου! Ποιος χτυπάει την πόρτα της γνώσης;»

«Άνοιξε!»

«Μην ανοίξεις!»

Χάθηκε να βρεθεί μια σανίδα σωτηρίας; Ας είναι και σχεδία. Δεν την χαλάει…