ΤΟΤΕΜ ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΠΟΥ

Ο G. K. Chesterton έλεγε ότι αν ένας άντρας περπατάει στα δυο του πόδια δεν μπορούμε να πούμε ότι περπατάει μόνο για να αγοράζει παπούτσια και κάλτσες. Θα σας έλεγα ότι αν το προεκτείνουμε αυτό στο σήμερα θα δούμε ότι όχι μόνο τρέχει πίσω από παπούτσια και κάλτσες λαχανιασμένος αλλά το πόδι γίνεται Ιερό Πόδι, το παπούτσι γίνεται Ιερός Φαλλός και η κάλτσα Ιερή Διχτυωτή Κάλτσα. Όλα μπορούν να γίνουν δικέφαλος αστερισμός ιερών και οσίων μερικών αντικειμένων που τρέχεις ξωπίσω τους και δεν τα φτάνεις ή μια μίζερη ρουτίνα επιβίωσης.

Το Τοτέμ χωρίς ταμπού φτιάχνεται από επαναλαμβανόμενα αρνητικά μοτίβα « δεν θα…», «έχασες…», «κάτσε φρόνιμα στα πασχαλινά αβγά σου…» και μια σειρά από επιστροφές για να βρεις αυτό που έχασες για να το ξαναχάσεις που φαντάζει σαν να κόβεις βόλτες για να τρακάρεις πάνω σε ένα αδιάτρητο τοίχο. Μόνο Σταύρωση χωρίς Ανάσταση. Όλα γίνονται μηχανικά. Ο μηχανικός τρόπος που οι ακόλουθοι της Σταύρωσης ανασηκώνουν συντονισμένα τα χέρια τους, βάζουν την μαντίλα, δένουν τον κόμπο της μαντίλας στο λαιμό και πλησιάζουν να κοινωνήσουν θυμίζει ρομπότ.

«Πες το όνομά σου στον παπά αλλιώς θα σε προσβάλλει…εμένα με ξέρει…»

Τα σημάδια από τις παρενέργειες των φαρμάκων στα πρόσωπά τους είναι σοκαριστικά. Κάνουν «μαύρα μάτια» για να δουν λίγη χαρά και πράγματι το σώμα ακούει το παράπονο και παρουσιάζει δυο μαύρες σακούλες κάτω από τα μάτια. Το δέρμα της θλίψης ξεκολλάει λίγο λίγο από τα οστά και κρέμεται από αόρατους ιστούς μελαγχολίας. Με αυτή την πεσμένη όψη, την καημένη, την μνησίκακη, την δουλική (του πονηρού δούλου) που εκλιπαρεί υπομένοντας για λίγα ψίχουλα παραδείσου, πλησιάζουν τα άχραντα μυστήρια. Από τα μισάνοιχτα χείλη που πάσχουν βγαίνει μια μόνο λέξη σαν επωδός «υπομονή….», «υπομονή….». Είναι ένα από τα υλικά που φτιάχνεται το Τοτέμ της φυλακής τους και κλείνονται μέσα του με απανωτά καταθλιπτικά επεισόδια.

Μην σας ξεγελάει το περίβλημα. Δεν πρόκειται για τους «γιούς του ανθρώπου» κατά την Βίβλο αλλά για τους «γιούς των εχιδνών». Αυτή η μασκαράτα  δεν είναι «κένωση» για να δεχτούν τον Θεό μέσα τους αλλά εξύψωση μιας τραγικής Ιφιγένειας στα κάρβουνα εις οσμήν ευωδίας πνευματικής…

Καλή Ανάσταση! 

photo gianpal333

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΩΝ

Επιστροφή στο κοπάδι!

Κάθε επιστροφή, ακόμη και η επιστροφή του Lacan στον Freud, είναι μια ανακύκλωση... Για να παραμείνεις στο κοπάδι πρέπει να'σαι ενήμερος. Όχι ανήμερο θεριό. Να μετράς τον χρόνο σου με πληροφορίες.

-Κανένα νέο;

-Τίποτα.

Να ανακυκλώνεις συνεχώς τις γνώσεις σου, το σώμα σου και τα χάπια σου. Σε κάθε ανακύκλωση παίρνεις δώρο κι απο ένα αυτοάνοσο. Απο χάπι σε χάπι, χωρίς happy end, πολλαπλασιάζεσαι σε κύτταρα και  αυτονομημένα όργανα που επεκτείνονται καρκινικά χωρίς εσένα. Ο φαύλος κύκλος πρόληψης και ιατροθεραπευτών-αρπακτικών που μυρίζονται αίμα και θυσιαζόμενους απο μίλια μακριά, δημιουργεί ομόκεντρα κυκλάκια ανθρώπινου δυναμικού σε τροχιά γύρω του. Οι λαδωμένες τροχαλίες γυρνούν τα γρανάζια. Ο συριγμός ηχεί σαν κόκκαλα δούλων που σπάνε. Όπου ακούς «κύκλο» μακριά! Αργά ή γρήγορα θα έρθει η σειρά σου για ανακύκλωση.

-Άς έρθουμε όλοι στον κύκλο!

-Δώστε τα χεράκια σας.

-Έτσι μπράβο!

-Φτιάξτε ανθρώπινες αλυσίδες παραγωγής!

Το σύνθημα δόθηκε στην εργασιακή παιδική χαρά και τα ανθρώπινα κοτόπουλα άρχισαν ήδη να ζαλίζονται απο τις περιστροφές. Μια εικονική κάμερα είναι μέσα στο κεφάλι τους. Καθένας έχει καταπιεί και απο ένα δέκτη  κι αρχίζει να γίνεται τηλεπαθητικός ως προς τον εαυτό του. Τα σίριαλ μιλούν μέσα απο τα σωθικά του με υπόκωφη φωνή. Με όλες αυτές τις περιστροφές σου γυρίζουν τ'άντερα αλλά κάνεις ακριβώς αυτό που δεν αντέχεις να κάνεις! Η ανάμειξη στο έγκλημα βγάζει μάτι, μάτια μου... Όχι ακριβώς το δικό σου, ενός ανύπαρκτου Οιδίποδα, αλλά της συνενοχής στον φόνο των ματιών σου. Τα θυσίασες σε ένα θέαμα χωρίς θέαση και θεατές. Δεν μπορείς να δεις γιατί η οθόνη σε κοιτάει κατάματα. Πως να δεις χωρίς απόσταση και βάθος πεδίου;

-Δεν επιτρέπεται να αποτύχετε!

Βαδίζεις στητός με αξιοθαύμαστη τυφλότητα προς τον βωμό του ολοκαυτώματός σου που έχει στηθεί  σαν Τοτέμ στο κέντρο του κύκλου. Μάλλον θα γαντζώθηκες σε άλλο ένα αυτοάνοσο. Δεν μυρίζεις κάτι που καίγεται; Την ώρα που η οσμή της σάρκας σου θα υψώνεται σε μια δυσοσμία αηδιαστική προς ένα παγανιστικό Θεό της απόλαυσης οι υπόλοιποι αιχμάλωτοι της ανακύκλωσης θα σέρνουν άλλο ένα κυκλικό χορό προς τιμήν σου...

-Που είναι η έξοδος; Πνίγομαι!

-Ο λαβύρινθος έχει μόνο εισόδους που φαντάζουν με έξοδο. Γιατί να ξοδεύεστε τώρα; Μήπως προτιμάτε μια έξοδο κινδύνου;

Η έξοδος, καλέ μου, είναι σε σχήμα σταυρού χωρίς σταυρική θυσία. Μακριά απο τις εξόδους κινδύνου που εγκυμονούν κινδύνους...  

                               photo by gianpal333