ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ

Πως αποβλακώνονται οι άνθρωποι; Δεν σκέφτονται, δεν αναλύουν, δεν θέλουν να θυμούνται κτλ. Θα ακολουθήσω λίγο την σκέψη του Jean-Francois-Lyotard (The Inhuman) και θα την προχωρήσω αναλυτικά στο «τώρα». Για τον Lyotard στη θέση της σκέψης έρχεται μια πλήρης πληροφορία, κάποιες αφηγήσεις που σαν χρονικά φίλτρα μεταμορφώνουν κάθε συμβάν σε μικροενότητες πληροφοριών με καθορισμένο νόημα. Συμφωνώ και επαυξάνω.  Έτσι μαζεύουνε στιγμές και τις κάνουνε «πληροφορία» που σε αφορά. Έτσι εξαφανίζουν ταχυδακτυλουργικά και τον χρόνο με την γνωστή θρησκευτική μέθοδο του Προκαθορισμού. Με μια προτεσταντική μανία ψυχαναγκαστικού τύπου μαζεύεις χρόνο και χρήμα, τον αποθηκεύεις για να έχεις απόθεμα και τα κρατάς όλα αδρανή σε αυτοσχέδια στοκατζίδικα!  Σε μαθαίνουν να ελέγχεις ήδη το μέλλον σου από το παρόν σου για να μην σε βρει καμιά στραβή και πριν το καταλάβεις δεν έχεις πια μέλλον, ούτε καν παρόν. Είσαι κι εσύ μέρος του στοκατζίδικου.

«Τι γίνεται μετά;»

photo gianpal333

Δεν υπάρχει μετά γιατί θα πρέπει να το έχεις προβλέψει από πριν! Τίποτα δεν αφήνεται να αναπνεύσει στο άνοιγμα του χρόνου, στο συμβάν, στο μη προβλέψιμο. Τότε αν είσαι ακόμη άνθρωπος και δεν έχεις μεταλλαχθεί σε ανθρωποειδές θα αγχωθείς. Το άγχος όμως το ταυτίζουν πια ψυχιατρικά με την κατάθλιψη και το κυνηγάνε με φάρμακα που σε στέλνουν σε ένα λήθαργο ανελέητο, σε ρίχνουν κάτω από την κούραση, κόβουν την λίμπιντο και κάθε ερωτική επιθυμία, και καταλήγεις χωρίς αίσθηση του χρόνου με αρχές άνοιας! Αν παραπονεθείς για τα συμπτώματα που έβγαλες ξαφνικά σε παραπέμπουν στην αγχώδη διαταραχή σου και όχι στις παρενέργειες των φαρμάκων. Μπορεί και να σου αυξήσουν την δοσολογία. Ο εθισμός δεν σε αφήνει και ο φόβος για ένα μέλλον που το ξέρεις ήδη σε ρίχνει σε μικρές διάσπαρτες ψυχαναγκαστικές μανίες για να ξεχνάς ότι δεν ζεις. Στέκεσαι μπροστά στο κουνουπίδι, στην πατάτα, στον πάγκο με τους μαϊντανούς και για σένα καθένα από αυτά αποκτά υπερβατική αξία. Η πολυθρόνα γίνεται ιερή, το φωτιστικό πιο πολύτιμο και από τον ήλιο. Τα σταγονίδια που πέφτουν από το κλιματιστικό υπερβαίνουν τις ριπές του ανέμου και σε δροσίζουν καλύτερα.

  Όλα γίνονται είδωλα και φετίχ στη σοδομιστική λογική των «δομών» την ώρα που ακούς «μην δίνεις για να μην δοθείς» και «κράτα για να έχεις!». Έτσι χάνεις την ανθρωπιά σου και γίνεσαι σιγά σιγά ασπόνδυλο ή χταπόδι ή ακόμα και σουπιά…!

ΣΚΛΑΒΙΑ ΧΩΡΙΣ MASTER

photo by gianpal333

                                                      

Ο master εξαφανίσθηκε. Ο σκλάβος τον καταβρόχθισε και έγινε ο master του εαυτού του.  Αλυσοδεμένος στο βάθρο του, ως Θεός, παραμένει πιο σκλάβος από σκλάβο. Πιο δουλοπρεπής από δούλο. Είναι μια χειραφετημένη σκλαβιά. Διαχειρίζεσαι τα αποθέματά σου όπως-όπως, σε σάρκα και οστά, για να επιβιώσεις λίγο παραπάνω στην αγορά εργασίας ως προϊόν της. Όλη αυτή η νέκρα φέρνει μια απίστευτη βαρεμάρα. Αν την βάλεις να κοιτάει ανάσκελα το νταβάνι, με το στόμα γεμάτο αγχολυτικά, η βαρεμάρα θα μεταλλαχθεί σε μόνιμη ανία. Η ανία με την σειρά της, επειδή είναι ένα μη διασπώμενο υπόλοιπο, θα μεταλλαχθεί σε άνοια.

-Τσάμπα μαστούρα;       

-Δεν νομίζω!

Απλώς θα είσαι ένα προστατευόμενο είδος προς εξαφάνιση. Θα σε διατηρούν με βαμβάκια από χλωροφόρμιο στο κλουβάκι σου. Με φροντίδα και πρόληψη. Θα είσαι ένα ακόμη φετίχ, ένα ακόμη ντεκόρ, ένα ακόμη σπάνιο αντικείμενο ή ένα ακόμη λείψανο σε χρυσή θήκη. Θα ντύνεσαι ονόματα για να υποκριθείς τον εαυτό σου στην ετερότητά του, αλλά θα σε προδίδει ένα αμήχανο χαμόγελο σε τρεμάμενα χείλη.

Η Ήρα  ζητάει να βαφτίσουν την κούκλα της με νέα ονόματα. Απαριθμεί κάπου εννιά ονόματα με καμάρι. Κάποια στιγμή μου λέει : «Θα σου πω ένα μυστικό αλλά προσοχή μην το μάθουν τα αγόρια…Αυτή δεν είναι η αληθινή Barbie είναι η ξαδέρφη της…». Ούτε η Ήρα είναι η αληθινή Ήρα. Την βάφτισαν έτσι για να κρύψουν την αλβανική της ταυτότητα. Όλα τα αξεσουάρ της κούκλας είναι ψεύτικα. Καμιά φορά πέφτουν και οι ράντες της κούκλας και φαίνεται το βυζί της.

-Δεν πειράζει, λέει η Ήρα.

Μόνο που κάποια στιγμή σηκώνεται το φουστάνι της και φαίνεται  το βρακί της.

-Αυτό πειράζει!  λέει η Ήρα.